Frankrijk is een markt waar de klantenkaart volkomen vertrouwd is en bijna uitsluitend geassocieerd wordt met grote winkelketens. Iedere klant heeft een klantenkaart van de supermarkt; slechts weinigen hebben er een van de bakker waar ze elke ochtend hun boodschappen doen. Dat gat biedt kansen.
Werkt een loyaliteitsprogramma met digitale portemonnees ook in Frankrijk?
Ja, en het format neemt de barrière weg die zelfstandige ondernemers buitensloot. Een portemonneekaart vereist geen app, geen lidmaatschap van een programma en geen minimale bedrijfsomvang. Dit zijn precies de drie vereisten die de grote programma's ontoegankelijk maken voor een individuele winkel.
Het gedrag is al aangeleerd. Een Franse klant die aan de balie om een klantenkaart vraagt, krijgt iets vertrouwds aangeboden, van een bedrijf dat hij bewust heeft uitgekozen in plaats van een waar hij op weg naar huis langsloopt.
Hoe concurreer je met een carte de fidélité supermarkt?
Door specifiek te zijn waar een grootschalig plan diffuus is. Supermarktpunten sparen langzaam op tot een abstracte korting in de toekomst; de klantenkaart van een zelfstandige winkel geeft recht op een specifiek product, in deze winkel, dat over een paar weken verkrijgbaar is.
| Supermarktschema | Onafhankelijke portemonneekaart | |
|---|---|---|
| Beloning | Punten die recht geven op een toekomstige korting. | Een specifiek item hier |
| Tijd om te belonen | Maanden | Weken |
| Wie beheert de gegevens? | De groep detailhandelaren | Uw bedrijf |
| Beschikbaar voor één enkele winkel | Nee | Ja |
| Instellen voor de klant | Een plastic kaart en een formulier | Tik op een link, geen app nodig |
De fout die men moet vermijden, is het grote model op kleine schaal na te bootsen. Een bakkerij die een rendement van een fractie van een procentpunt biedt, concurreert op het ene vlak waar een nationale keten niet te verslaan is, en laat het vlak waar het helemaal niet kan concurreren links liggen.
Wat vereist de AVG?
Een wettelijke basis voor het bewaren van het telefoonnummer, aparte toestemming voordat er marketingberichten naar dat nummer worden verzonden, duidelijke informatie op het moment van verzameling en een reële mogelijkheid tot verwijdering. De AVG is in Frankrijk van toepassing als de RGPD, en de CNIL is een van de meest actieve toezichthoudende autoriteiten in Europa.
- Noteer het kaartnummer; vraag dit apart na voordat u commerciële contacten legt. Eén vinkje is geen dubbele toestemming.
- Geef de informatie in het Frans, aan de balie of in het inschrijfbericht.
- Leg vast wanneer en hoe toestemming is gegeven: de bewijslast ligt bij het bedrijf.
- Verwijder op verzoek, zo snel mogelijk, en maak de aanvraagprocedure duidelijk op de achterkant van de kaart.
- Noem de verantwoordelijke voor de behandeling, vooral als u meerdere locaties beheert.
Loonine kan geen juridisch advies geven over de AVG en een Frans bedrijf dient de inschrijvingsvoorwaarden en andere bepalingen te laten controleren door een jurist of een functionaris voor gegevensbescherming (DPO). De algemene verplichtingen worden behandeld in de Loonine -handleiding voor AVG-naleving voor loyaliteitsprogramma's.
Wat moeten medewerkers aan de balie zeggen?
Eén zin, gesteld in plaats van gevraagd, plus één zin over de gegevens. Zoiets als: « Je vous mets ça sur une carte de fidélité, votre numéro de portable ? Gebruik het unieke voor la carte. »
De tweede voorwaarde moet waar zijn, en dat maakt de afzonderlijke toestemming voor marketingdoeleinden een praktische zaak in plaats van een formaliteit. Een klant die te horen krijgt dat het nummer alleen voor de kaart is en vervolgens reclame ontvangt, zal dat zeggen, en dat geldt zeker voor een buurtwinkel die veel onderweg is.
Wat kost het in euro's?
Loyaliteitsprogramma's voor digitale portemonnees kosten doorgaans tussen de €20 en €90 per maand, en de abonnementen van Loonine vallen binnen dat prijsbereik zonder kosten per kaart. Er is geen hardware nodig: de telefoon van de klant fungeert als kaart en de kassa of een telefoon van een medewerker is de betaalterminal.
De beloning is de andere werkelijke kostenpost en die is kleiner dan de meeste eigenaren denken. Een gratis tiende koffie met minder dan een euro aan kostprijs van de goederen is ongeveer twee en een half procent van wat die klant heeft besteed om die te verdienen, minder dan de kaartkosten over diezelfde transacties.
Is Loonine verkrijgbaar in Frankrijk?
Ja. Frankrijk behoort tot de 35 landen die Loonine ondersteunt, dus Franse mobiele nummers kunnen worden geregistreerd en demokaarten worden per sms naar +33-nummers verzonden. De volledige lijst staat op de beschikbaarheidspagina.
Hetzelfde geldt in elke EU-lidstaat, wat van belang is voor een bedrijf vlak bij de grens: een winkel in Rijsel of Straatsburg kan Belgische, Luxemburgse en Duitse klanten op hetzelfde programma aanmelden.
Wat doen Franse onafhankelijke politici verkeerd?
Twee dingen, beide afgekeken van grote winkelketens: een puntensysteem met een rendement dat zo laag is dat de beloning nooit wordt behaald, en voorwaarden die zo lang zijn als in supermarkttermen dat niemand ze leest en die dus niemand beschermen.
De versie die op deze schaal werkt is kort op beide vlakken: één mechaniek uit te leggen in één zin, een beloning bereikbaar binnen enkele weken, en een scherm met voorwaarden in plaats van een document. Al het andere in een hypermarktachtig programma is erop gericht een schaal te beheren die een onafhankelijke organisatie niet heeft.
Voegen Franse klanten pasjes toe aan hun portemonnee?
Ja, en die gewoonte is ontstaan door vervoers- en evenementtickets, die tot de meest voorkomende pasjes in Franse portemonnees behoren. Een klant die een SNCF-ticket in Apple Wallet bewaart, hoeft niet te worden uitgelegd wat een wallet-kaart is.
De bezwaren die men kan verwachten, gaan eerder over data dan over technologie. Franse consumenten vragen vaker dan in de meeste andere markten wat er met hun nummer gebeurt, en een medewerker die dat in één zin kan beantwoorden, schrijft aanzienlijk meer mensen in dan iemand die de eigenaar moet opzoeken.
Is dit geschikt voor een bakkerij of een klein café?
Het past beter bij hen dan vrijwel elke andere sector, omdat de aankoop dagelijks plaatsvindt, het aankoopbedrag consistent is en de concurrentie zich in de buurt afspeelt. Een stempelkaart is de meest voor de hand liggende oplossing en acht tot tien aankopen komen voor een vaste klant neer op ongeveer twee weken.
De beperking is de ochtendspits, die in een Franse bakkerij zowel het drukste uur is als het uur waarop de beste klanten verschijnen. Dat is het argument om het klantennummer te vragen in plaats van een scanner: de inschrijving moet binnen de transactie passen, niet deze verlengen.
Wat te denken van een bedrijf met meerdere vestigingen in Frankrijk?
Eén kaart die op elke locatie werkt, waarbij eerst de interne vragen beantwoord moeten worden: wie financiert een beloning die bij een andere vestiging wordt ingewisseld, en welke entiteit is verantwoordelijk voor de afhandeling. Geen van beide is een technische kwestie en beide zorgen voor wrijving als ze tot na de lancering worden uitgesteld.
Wanneer de vestigingen afzonderlijk eigendom zijn (een franchise, of een groep samenwerkende zelfstandigen), is de gegevensverwerking een gezamenlijke verwerkingsverantwoordelijkheid onder de AVG en is een schriftelijke overeenkomst tussen hen vereist. Een bedrijf dat meerdere winkels exploiteert, hoeft zich bij de registratie alleen maar aan te melden.