Digitale klantenkaarten voor dierenwinkels

Waarom dit werkt voor dierenwinkels

Dierenvoer is in feite een abonnement, alleen dan zonder die naam: dezelfde klant koopt ongeveer elke vijf weken dezelfde zak, en de enige reden om over te stappen is dat een bezorgservice het makkelijker maakt. Dankzij de spaarpunten is de onafhankelijke winkel op jaarbasis de voordeligere optie.

De vaste klant van een dierenwinkel is voorspelbaarder dan bijna elke andere klant in de detailhandel, omdat de aankoopcyclus wordt bepaald door de eetlust van het dier in plaats van door een persoonlijke keuze. Een grote hond eet een zak van twaalf kilo leeg volgens een vast schema dat je in een agenda zou kunnen bijhouden.

Die voorspelbaarheid is precies wat online abonnementsdiensten al tien jaar proberen aan te vallen, en ze doen dat door te focussen op gemak in plaats van prijs. Een loyaliteitsprogramma is het tegenbod van de onafhankelijke aanbieder: de tas kost ongeveer hetzelfde, je krijgt er iets voor terug en je kunt hem vandaag nog meenemen.

De punten kloppen omdat de mandjes niet op elkaar lijken. Een zak voer, een zak voer plus een speeltje, en de eenmalige aankoop van een aquariumfilter zijn drie verschillende artikelen uit dezelfde winkel, en alleen een op uitgaven gebaseerd systeem behandelt ze op een logische manier.

Hoe kan een dierenwinkel concurreren met online abonnementen?

Er zijn twee dingen die bezorging niet kan: de tas vandaag nog hebben en weten welk dier het is. Een klantenkaart voegt daar een derde aan toe: de vijfde tas is hier goedkoper dan ergens anders waar ze de eerste vier tassen niet meer herkennen.

De kaart geeft je ook inzicht in de timing die abonnementsdiensten als belangrijkste wapen inzetten. Als je weet dat een klant elke vijf weken een zak van twaalf kilo koopt, bereikt een bericht in week vijf hen voordat ze door hun voorraad heen zijn, precies het moment waarop ze anders een app zouden openen.

Zouden verzorgingsproducten en detailhandel één gezamenlijke kaart moeten hebben?

Ja, als hetzelfde bedrijf beide diensten aanbiedt. Door ze te splitsen halveer je de zichtbare vooruitgang van je beste klanten, namelijk de mensen die eten kopen én een bruidegom boeken, en er is geen operationeel voordeel om twee dossiers voor één huishouden te hebben.

Met één kaart wordt cross-selling op een manier duidelijker dan met twee kaarten. Een klant die genoeg aan eten heeft uitgegeven om een beloning te verdienen, is de ideale doelgroep voor een eerste trimbeurt, en het puntensaldo is het startpunt.

Wat zou de beloning in een dierenwinkel moeten zijn?

Een korting op de volgende aankoop in plaats van een gratis tas met boodschappen. Boodschappen zijn het duurste artikel in de winkel en door er eentje weg te geven, wordt een bescheiden loyaliteitsbijdrage een echte investering; €10 korting bij 200 punten is een rendement van vijf procent dat de klant kan inschatten en dat u zich kunt veroorloven.

Snoepjes en speeltjes zijn goede secundaire beloningen, juist omdat hun waargenomen waarde veel hoger ligt dan hun kosten. Een gratis speeltje met een lage drempel is een goedkope vorm van vrijgevigheid, en in dit geval wordt de beloning vaak door het dier zelf uitgepakt op de parkeerplaats, wat geen geringe prestatie is.

Waar dierenwinkels meestal moeite mee hebben

• Online abonnementsdiensten richten zich direct op de voorspelbare herbestelling van voedsel.
• Voedsel is omvangrijk en heeft een lage winstmarge, dus het weggeven als beloning is nadelig.
• De inhoud van de mandjes varieert van een speeltje van €4 tot een zak met eten van €70.
• Er is geen registratie van de nabestelcyclus, waardoor de klant nooit op tijd wordt bereikt.

Wat we voor u zouden regelen

Een punten kaart met 200 als doel en €10 korting zodra u 200 punten heeft verzameld. als beloning. Klanten melden zich aan met hun telefoonnummer bij de kassa (ze hoeven hun telefoon nooit tevoorschijn te halen), en de kaart verschijnt binnen ongeveer drie seconden in Apple Wallet of Google Wallet.

Je kunt het doel of de beloning later wijzigen zonder dat iemand een nieuwe kaart hoeft te krijgen. Er is dus geen nadeel verbonden aan het starten met deze instelling en deze aanpassen zodra je over echte gegevens beschikt.