Italië is een markt waar loyaliteit diepgeworteld is en anders is gestructureerd dan in de meeste andere Europese landen. Italianen sparen al decennialang punten voor catalogusprijzen, wat een voordeel is (het concept hoeft niet te worden uitgelegd) en een complicatie, omdat dat specifieke model onder een regelgevend regime valt dat de meeste andere landen niet kennen.
Werkt een loyaliteitsprogramma met digitale portemonnees in Italië?
Ja, en de horeca leent zich er net zo goed voor als overal elders in Europa. Een caffè al banco is een dagelijkse gewoonte met een vaste prijs, precies zoals je een spaarkaart kunt gebruiken, en een vaste klant spaart binnen twee weken tien stempels.
Het nieuwe formaat neemt ook de drempel weg die kleine bedrijven ervan weerhield om deel te nemen aan de bestaande systemen: een pasje voor in de portemonnee vereist geen app, geen lidmaatschap en geen minimale afmeting, en het pasje ligt naast de vervoersbewijzen die de klant daar al bewaart.
Wat zijn de manifestazioni a premio-regels?
Italië reguleert prijspromoties onder een specifiek regime, en een raccolta punti die inwisselbaar is voor goederen of prijzen van derden kan hieronder vallen, wat kan betekenen dat het ministerie moet worden geïnformeerd en een borgstelling moet worden gesteld voordat het programma van start gaat. Dit is de enige markt waar het mechanisme vooraf moet worden gecontroleerd in plaats van achteraf.
Het belangrijkste onderscheid zit hem meestal in de beloning. Een regeling die korting geeft, of meer van dezelfde goederen of diensten die het bedrijf al verkoopt, wordt over het algemeen anders behandeld dan een regeling waarbij afzonderlijke prijzen uit een catalogus worden uitgereikt. Dat maakt "tien koffies, de elfde gratis" een stuk eenvoudiger dan punten die kunnen worden ingewisseld voor goederen.
Loonine kan geen advies geven over de Italiaanse reclamewetgeving en niets in dit document is een juridisch advies. Een Italiaans bedrijf moet de positie voor zijn eigen programma laten bevestigen door een commercialista of een advocaat: het is een goedkope vraag om te stellen en een dure om verkeerd te beantwoorden.
Hoe kun je concurreren met een supermarktcarta fedeltà?
Door direct te handelen waar het grote geheel nog ver weg is. Een spaarprogramma van een supermarkt loopt maandenlang voor een artikel uit een catalogus; de klantenkaart van een zelfstandige verkoper geeft een specifiek product aan, in deze bar, deze twee weken.
| Supermarket raccolta punti | Onafhankelijke portemonneekaart | |
|---|---|---|
| Beloning | Catalogusartikel na maanden | Een specifiek item hier, over een paar weken. |
| Klantinspanning | Plastic kaart, soms een formulier | Tik op een link, geen app nodig |
| Wie beheert de gegevens? | De detailhandelsgroep | Uw bedrijf |
| Beschikbaar voor één bar | Nee | Ja |
| Regulerend gewicht | Significant | Het is lichter als de beloning je eigen product is. |
De laatste regel is het waard om nog eens te lezen. Het eenvoudigere mechanisme is niet alleen makkelijker te begrijpen voor de klant, het is ook het mechanisme dat het bedrijf het verst van het prijspromotieregime houdt, dus in Italië wijzen de begrijpelijke keuze en de keuze met de minste drempel dezelfde kant op.
Is een stempelkaart geschikt voor de horeca?
Het past er prima bij, met één kanttekening die het rekenwerk waard is: een espresso aan de balie is erg goedkoop, dus een gratis tiende koffie is in absolute termen een kleine beloning, ook al vertegenwoordigt het een redelijk percentage.
Waar het bonbedrag zo laag is, overweeg dan om de beloning in te stellen op iets met een hogere gepercipieerde waarde dan het basisproduct, een cappuccino met een cornetto in plaats van één enkele espresso, en verleng de kaart dienovereenkomstig. De beloning moet de moeite waard zijn om op te eten, en een product van € 1,20 is dat niet, hoe hoog het percentage ook is.
Wat vereist de AVG in Italië?
Een wettelijke basis voor het bewaren van het nummer, afzonderlijke toestemming voorafgaand aan marketingactiviteiten, informatie verstrekt bij het verzamelen ervan en een reële mogelijkheid tot verwijdering. De AVG is van toepassing naast de Codice in materia di protezione dei dati personali, en de Garante is een actieve toezichthoudende autoriteit.
- Noteer het kaartnummer; vraag dit apart aan vóór elke commerciële communicatie.
- Geef de informatie in het Italiaans, aan de balie of in het inschrijfbericht.
- Leg vast wanneer en hoe toestemming is gegeven: de bewijslast ligt bij het bedrijf.
- Verwijderen op verzoek, en de route duidelijk vermelden op de achterkant van de kaart.
- Noem de titolare del trattamento, vooral op verschillende locaties.
Loonine kan geen advies geven over de privacywetgeving van de Codice, en een Italiaans bedrijf dient de formulering lokaal te laten controleren. De algemene verplichtingen worden behandeld in de Loonine -handleiding voor GDPR-naleving van loyaliteitsprogramma's.
Wat moeten medewerkers aan de balie zeggen?
Eén zin, eerder gesteld dan gevraagd, plus één over de gegevens. Iets in de trant van: « Le faccio una tessera fedeltà, il suo numero di cellulare? Gebruik deze solo voor de tessera. »
De tweede voorwaarde moet waar zijn, en dat maakt afzonderlijke toestemming voor marketing praktisch in plaats van formeel. In een buurtcafé zijn de gevolgen van het schenden van die belofte direct en lokaal merkbaar.
Wat kost het in euro's?
Wallet-loyaliteitsplatforms kosten doorgaans EUR 20 tot 90 per maand, en de abonnementen van Loonine vallen in die reeks, zonder kosten per kaart. Er is geen hardware nodig: de telefoon van de klant fungeert als kaart en de kassa of een telefoon van een medewerker is de betaalterminal.
De kosten van de beloning zijn bescheiden als je ze goed berekent. Een gratis kopje koffie voor minder dan vijftig cent van de inkoopkosten is slechts een paar procent van wat de klant heeft uitgegeven om het te verdienen, wat minder is dan de kaartkosten voor dezelfde transacties.
Is Loonine verkrijgbaar in Italië?
Ja. Italië behoort tot de 35 landen die Loonine ondersteunt, dus Italiaanse mobiele nummers kunnen worden geregistreerd en demokaarten worden per sms naar +39-nummers verzonden. De volledige lijst staat op de beschikbaarheidspagina.
Hetzelfde geldt voor de hele EU, wat belangrijk is voor de toeristenbranche: een bar in Verona of Palermo kan Duitse, Franse en Nederlandse bezoekers inschrijven voor hetzelfde programma, en de kaart blijft op hun telefoon staan wanneer ze terugkomen.
Wat doen Italiaanse onafhankelijke politici verkeerd?
Twee dingen. Ze kopiëren het catalogusprijsmodel op een schaal die zowel administratief zwaar als regelgevend lastig is, en ze koppelen de beloning aan het goedkoopste artikel in de bar, wat bij Italiaanse toonbankprijzen een beloning oplevert die niemand motiveert om op te eten.
De versie die werkt is een korte kaart met een beloning die de moeite waard is, iets wat de klant sowieso zou hebben besteld in plaats van het minste wat je hem kunt geven, en een mechanisme eenvoudig genoeg om het hele programma buiten het systeem te houden dat is gebouwd voor catalogusacties.
Werkt dit voor een bedrijf met meerdere vestigingen in Italië?
Ja, en de kaart zou op elke locatie moeten werken. De beslissingen die eerst genomen moeten worden zijn intern: wie de beloning financiert die bij een andere vestiging wordt verzilverd, en welke entiteit de titolare del trattamento is, eerder dan iets over de kaarten zelf.
Wanneer de locaties afzonderlijk eigendom zijn, is er sprake van een gezamenlijke verwerkingsverantwoordelijkheid volgens de AVG en is een schriftelijke overeenkomst tussen de partijen vereist. Een bedrijf dat meerdere bars beheert, hoeft zich bij de inschrijving alleen maar zo te noemen.